Gwiazdy

Obudziłam się obok Zayn'a. Kocham takie poranki. Uśmiechnęłam się do siebie i wygramoliłam się z łóżka. Powlokłam się do łazienki. Wzięłam szybki prysznic i opatulona ręcznikiem wyszłam z łazienki. Zayn siedział na łóżku. Spojrzał na mnie przygryzając wargę. Uśmiechnęłam się. Wyjęłam z walizki ciuchy (http://img.stylistki.pl/sets/wdf-s178521.jpg) i poszłam do łazienki się ubrać. Umalowana i uczesana w kok wyszłam z łazienki. Zayn grzebał w walizce. Szukał ciuchów.
- Byłaś kiedykolwiek w Polsce? - zapytał, podnosząc się. Kiwnęłam głową. Spjrzał na mnie pytająco. Westchnęłam.
- Jestem w połowie Polką. Moja mama pochodziła z Polski. Kilka razem z Nathanem byliśmy w naszej ojczyźnie.
- Umiesz polski? - kiwnęłam twierdząco głową - To dobrze, bo jutro wylatujemy do Polski na koncert. A ty będziesz naszym tłumaczem, bo my niestety nie umiemy mówić po polsku.
- Spoko. Idę zrobić śniadanie - powiedziałam i wyszłam z pokoju. Udałam się do kuchni. Ujrzałam tam.... Niall'a robiącego śniadanie. Wybałuszyłam oczy. Niall i gotowanie?! - Coś przeskrobał?
Chłopak na dźwięk mojego głosu podskoczył i upuścił trzymany w ręcę nóż, tak, że się pokaleczył. Westchnęłam. Wzięłam apteczkę i zaczęłam opatrywać blondynka.
- Ała!! Piecze! - krzyknął, kiedy polałam ranę wodą utlenioną. Natychmiast zbiegli się chłopcy. Popatrzyli na nas dziwnie
- Co tu się dzieje?! Świnie zarzynają, czy co? - spytał Liam. Zaśmiałam się.
- Nie, tylko Niall okaleczył się nożem, przy robieniu śniadanie - zaśmiali się - I krzyczał, bo polewałam mu ranę wodą utlenioną. Dobra Niall. Gotowe. Teraz powiedz co zrobiłeś? Hmm?
- No bo.... Skończyły mi się m&m'sy i zjadłem twoje żelki. Przepraszam - spuścił głowę - Wybaczysz mi?
Zaśmiałam się. Podniósł głowę z nadzieją
- Jasne - uśmiechnęłam się - Na ciebie nie da się gniewać. Za słodki jesteś.
Zayn zrobił obrażoną miną. Zaśmiałam się. Podeszłam do niego, wspięłam się na palce, żeby go pocałować, złapał mnie w pasie i podniósł, żeby mi to ułatwić. Oplotłam rękoma jego szyję i nogami jego biodra.
- Obraziłeś się? - spytałam smutno. Podniósł głowę i się do mnie uśmiechnął - Bleffowałeś! Malik! Przecież wiesz, że nikogo nie kocham bardziej od ciebie! Ich kocham, ale jak braci!
Zeskoczyłam z niego. Chciałam odejść, ale złapał mnie za rękę i przyciągnął do siebie. Chłopcy błyskawicznie się ulotnili. Zostaliśmy sami.
- Kochanie - zaczął - Przepraszam. Nie chciałem cię zezłościć.
Przytuliłam go i pocałowałam.
- Możecie już wrócić! - krzyknęłam i zabrałam się do kończenia Niall'owego śniadania. Zbiegli się chłopcy. Skończyłam śniadanie i usiadłam z nimi do stołu. Zjedliśmy. Chłopcy usiedli na kanapie, a ja ruszyłam na górę. Zayn spojrzał na mnie pytająco - Muszę zadzwonić Do Jez i Elvis'a. Zaraz wrócę.

Oczami Zayn'a

Vic poszła na górę, a ja zająłem się oglądaniem filmu, włączonego przez chłopaków. W połowie filmu ktoś usiadł mi na kolanach. Ujrzałem moją Vic. Uśmiechnąłem się i ją przytuliłem. Odwzajemniła uśmiech. Tak ślicznie się uśmiecha...
- Już skończyłaś? - spytałem. Pokiwała głową - Tak szybko?
- A co? Chciałeś się mnie pozbyć? - przekręciła się tak, że znalazła się na wprost mojej twarzy. Harry chrząknął
- My też tu jesteśmy - powiedział. Zaśmialiśmy się. Wziąłem Vic za rękę i poszliśmy do naszego pokoju, żeby się spakować.
- Na ile tam jedziemy? - spytała Vic, trzymając torbę w ręcę - Bo nie wiem co spakować.
- Na dwa dni. - odpowiedziałem - Potem wracamy samolotem do New Jersey, a potem kto gdzie chce. Resztę rzeczy odeślą nam jutro do New Jersey, gdzie je odbierzemy.
Kiwnęła głową i wróciła do pakowania. Kiedy skończyliśmy usiedliśmy na łóżku. Złapałem jej rękę. Spojrzała na mnie.
- Victoria... Mam do ciebie pytanie - zacząłem. Uśmiechnęła się zachęcająco - Czy chciałabyś ze mną mieszkać? No wiesz... w New Jersey.... Kupiłbym jakiś domek. To jak?
- Jasne - rozpromieniła się - O niczym innym nie marzę.
- Naprawdę?! - przytaknęła. Przyciągnąłem ją do siebie i pocałowałem. - Tak się cieszę, że się zgodziłaś.
Uśmiechnęła się. Zeszła na dół, a ja włączyłem laptopa i zacząłem szukać domu.